Zaburzenia funkcjonowania emocjonalnego i zaburzenia zachowania u dzieci i młodzieży to temat, który dotykał rodziców od dziesiątek lat, ale tak naprawdę dopiero od kilku jesteśmy w stanie szybko i skutecznie takie zjawiska nazwać, zdiagnozować i sobie z nimi poradzić. Od zawsze wychodzę z założenia, że lepiej zapobiegać niż leczyć, dlatego dzisiaj chciałabym ten temat na bardzo ogólnej płaszczyźnie poruszyć. Artykuł potraktujcie jako zajawkę i podstawową dawkę informacji. Życzyłabym sobie aby było to miejsce, dzięki któremu takie pojęcia jak zaburzenia nie będą Wam obce i będziecie w razie konieczności wiedzieć do kogo uderzyć.

ZDROWIE PSYCHICZNE naszych dzieci

Problemy psychologiczne u dzieci to temat szeroki jak woda. Nie ma się co oszukiwać, jeden artykuł tematu nie wyczerpie, ale może dać ogólny zarys sytuacji. Poniżej znajdziecie listę niektórych zaburzeń i chorób należących do grupy tych najczęściej spotykanych. Nie zawsze będą to problemy ze złością, agresja. Być może Wasze dziecko ma problem z nauką mówienia? Pocieszający jest fakt, że obecnie w Polsce możemy pozwolić sobie na leczenie dzieci u świetnych fachowców, którzy szybko i skutecznie diagnozują problemy naszych pociech. Jednym z miejsc, które warto jest wziąć pod uwagę jest gabinet psychologiczny Rodzice i Dzieci.

Lista niektórych chorób, zaburzeń i problemów psychologicznych dzieci, z którymi nie musicie walczyć sami:

      • Całościowe zaburzenia w rozwoju
      • Częściowe zaburzenia rozwoju
      • Depresja
      • Moczenie i zanieczyszczanie się
      • Problemy wychowawcze
      • Komplikacje chorób somantycznych
      • Tiki
      • Zespół Tourette’a
      • Uzależnienia (od komputera, internetu, inne)
      • Zaburzenia lękowe
      • Zaburzenia odżywiania
      • Nadpobudliwość psychoruchowa
      • Zaburzenia uwagi
      • Zachowania antyspołeczne
      • Zachowania opozycyjno-buntownicze

Wszystkie te pojęcia brzmią bardzo poważnie i budzą respekt, dlatego podświadomie tak mocno wzbraniamy się przed zasięgnięciem pomocy. Doskonale to rozumiem: kto z nas chciałby głośno przyznać, że nasze dziecko ma jakiś problem? Kto z nas chciałby usłyszeć, że może pomimo najlepszych chęci popełnił jakiś błąd? Chyba właśnie z takimi opiniami spotkam się w tym temacie najczęściej, a przecież pod tymi wszystkimi groźnymi z pozoru hasłami, mogą kryć się proste techniki i zachowania, które pomogą przywrócić równowagę naszemu dziecku.

Drugim mitem i obawą przed konsultacjami jest przeświadczenie, że są to bardzo sztywne i wyczerpujące spotkania. Nic bardziej mylnego – zwłaszcza jeśli mówimy o diagnozie i leczeniu dzieci. Form pomocy jest wiele, od konsultacji, poprzez warsztaty i psychoterapie, a nawet wizyty domowe. Pamiętajcie, że zawsze jest kilka opcji i dobry specjalista weźmie pod uwagę preferencje i predyspozycje dziecka.

Wiele zależy od nas, rodziców, ale nie na wszystko mamy tak duży wpływ jak byśmy chcieli. Starajmy się dbać o zdrowie psychiczne dzieci każdego dnia, nie tylko wtedy, gdy zaczynamy dostrzegać pierwsze niepokojące sygnały. Obecność i obustronne zaufanie to klucz do sukcesu, chociaż nie gwarant, że zawsze będzie szło jak po maśle. Na koniec apeluję jeszcze raz, nie bójcie się zgłosić po pomoc, im wcześniej zadziałacie, tym większa szansa na to, aby Wasze dziecko w niedługim czasie odzyskało spokój, czasem samego siebie i swoje życie.